Appels en eikels

Schrijven over loslaten en oogsten

Het is herfst, tijd om te oogsten. Op mijn tafel staat een grote fruitschaal vol met appels. Een week geleden heb ik ze, samen met de jongens, zelf geplukt in de appelboomgaard van de Olmenhorst. Wij waren niet de enigen. De parkeerplaats van het landgoed in Lisserbroek stond stampvol met auto’s. Allemaal mensen die, net als ik, met hun kinderen de opening van het plukseizoen wilden meemaken. Als een ritueel, waarmee we samen de overgang naar een nieuw seizoen vierden. En hoe mooi is het om voor dat ritueel de appelboom te gebruiken; de boom die staat voor al het goede dat je in je leven hebt vergaard, en ook voor het loslaten van wat niet meer nodig is en zo de weg vrij te maken voor wat zich wil ontwikkelen.

De herfst is mijn lievelingsseizoen. Misschien is het omdat ik in de herfst ben geboren, dat mijn gevoel dit tijdens dit seizoen sterker is. Of komt het doordat naar buiten gaan nu steeds minder vanzelfsprekend is en ik het gevoel heb het contact met de natuur iedere dag een beetje meer kwijt te raken? Toch houd ik gek genoeg van de melancholie die zweeft tussen pijn en verdriet en warmte en dankbaarheid. En heb ik de vreemde behoefte om meer zintuigelijk in contact met de natuur te staan. Visioenen van boomknuffelen en baden in een bad van herfstbladeren zijn mij dan ook niet vreemd.

DE VRUCHTEN PLUKKEN

Bladeren liggen er in ieder geval al genoeg in het bos. Maar er gebeurt nog zoveel meer. Niet alleen de appelbomen, maar ook andere struiken en bomen hangen vol. Kleurrijke bessen en vruchten zijn klaar om geplukt te worden. En dat komt goed uit voor de vele vogels die besluiten om te verkassen naar warmere oorden. Zo’n suikerrijk snackje voor onderweg is voor hen meer dan welkom.

De Vlaamse gaai blijft tijdens de winter gewoon lekker hier en treft de nodige voorbereidingen. Zodra de eerste eikels uit de bomen vallen en daarbij af en toe een nietsvermoedende wandelaar op het hoofd raken, is de krassende eikelzoeker bezig met zijn wintervoorraad. Her en der begraaft het bont gekleurde vogeltje groepjes eikels, om ze later in de winter weer op te sporen. Veel van zijn verstopplekjes zijn zo goed, dat hij zijn eikels nooit meer allemaal terug vindt. Pas in het late voorjaar – als de eikels door de eerste warmte ontkiemen – zal duidelijk worden waar hij ze heeft verstopt en zal blijken dat eikels loslaten in de herfst, een goede investering is voor het nieuwe jaar. Een wijze boom, die eik!

AAN DE SLAG

Terug naar onze eigen wijsheid nu. De schrijfoefening voor deze maand is een pantoum. Het wordt ook wel een Tibetaans gedicht of Maleisisch vers genoemd en het is een dichtvorm van twintig regels, waarbij een aantal van de regels wordt herhaald. Er is ook een kortere versie, maar juist de lange versie is heel geschikt om het landschap te lezen. Je zal ontdekken dat het schrijven bijna meditatief is en dat het de essentie van het moment of van dat wat er in je omgaat naar boven brengt. Over wijsheid gesproken!

Hieronder vind je het rijmschema. Zorg bij het invullen dat je direct schrijft wat er in je opkomt. Probeer jezelf dus niet te corrigeren. En kies voor je begint een kernwoord als thema van je gedicht. Deze maand kan dat bijvoorbeeld loslaten of oogsten zijn. Maar je mag natuurlijk ook iets anders kiezen dat je bezig houdt.

RIJMSCHEMA VAN EEN PANTOUM PER REGEL

  1. Ik … (Maak een zin die begint met ‘ik’ en noem het kernwoord)
  2. Ik … (Beschrijf waar je bent)
  3. Ik …(Beschrijf wat je ziet)
  4. Beschrijf wat er gebeurt in connectie met je kernwoord
  5. Herhaal regel 2
  6. Geef een gevoelsreactie op regel 2. Wat doet het met je?
  7. Herhaal regel 4
  8. Benoem je reactie op regel 7
  9. Herhaal regel 6
  10. Wat beleef je daarbij?
  11. Herhaal regel 8
  12. Hoe is dat?
  13. Herhaal regel 10
  14. Hoe voelt dat?
  15. Herhaal regel 12
  16. Benoem je reactie daarop?
  17. Herhaal regel 14
  18. Herhaal regel 3
  19. Herhaal regel 16
  20. Herhaal regel 1

Samen schrijven in de natuur

Op locatie ontdekken wat de natuur je te vertellen heeft? Ga dan mee op schrijfexcursie. Tijdens een Ginko of haiku-wandeling onder begeleiding van bosw8er Evert-Jan Woudsma combineren we creatief schrijven met observaties voor een bijzondere en intense beleving in de natuur. Ontspanning verzekerd. Kijk in de kalender voor deze en ander schrijfdata.

Reageer