En er was licht…

Terwijl het licht buiten haast niet feller kon schijnen, kom ik uit een donkere tijd. Maar het was fijn, dat contrast. Want terwijl ik me van binnen verdrietig voelde, kon ik me buiten baden in zonlicht en dat deed me goed. Licht en schaduw. Dag en nacht. Het een kan niet zonder het ander. Mooi eigenlijk, om je dat bewust te zijn. Ook bij het schrijven.

ZITTEN, KIJKEN, VOELEN, SCHRIJVEN

Noodgedwongen hield ik me koest, terwijl ik anders mijn kinderen en stiefkinderen zou meeslepen om te gaan wandelen, fietsen, varen en zwemmen. Hard hollen, om vooral maar zoveel mogelijk van die fijne zomerdingen te doen. Ik prop het buitenleven meestal in een paar weken, waardoor ik bijna geen tijd heb om echt te genieten. Maar ja, voor je het weet is het weer grijs en donker en zitten we weer binnen. Toch?

Dat rennen zat er echter nu niet voor me in. En dus – voor het eerst sinds tijden – bleef ik zitten. Ik zag het licht in al zijn zomerse schakeringen. En ik voelde de heilzame werking op de vermoeidheid en verdrietigheid van binnen. Zitten, kijken en voelen en schrijven. Meer was er eigenlijk niet nodig om genezing in gang te zetten.

OBSERVEREN EN VERTRAGEN

En dus keek ik ’s ochtends, mijmerend met een kop thee of koffie uit het raam. Alles was nog koel van de nacht en de zon beklom nog bleekjes in gestaag tempo de hemel. ’s Middags was er geen ontkomen meer aan: ongenadig stortte de zon haar hete warmgele stralen uit over alles en iedereen die zich buiten bevond. Ik creĆ«erde broodnodige schaduw met een parasol en beschermde mijn ogen met een zonnebril. En ’s avonds, wanneer de zon oranje onder ging, gloeide ik loom na bij de laatste kooltjes op de barbecue. Ieder moment van de dag zag het licht er anders uit. En al observerend vertraagde ik.

Observatietip van de Bosw8er

De zomertip van Bosw8er Evert-Jan Woudsma:
“Sta deze vakantie een stil. Gewoon zomaar. En verleg dan je focus naar waar de zonnestralen terecht komen. Geniet van de mini lichtshow en van alles wat dat met zich meebrengt: een diversiteit aan kleuren, schaduwen en lichtinvallen. En ja, soms moet je daarvoor even van je fiets af of even stoppen met rennen. Maar geloof me, het is echt meer dan de moeite waard. Nog een leuk extra cadeautje wat je dan krijgt; je wordt er heerlijk rustig van. Probeer het maar eens uit.”

Samen schrijven in de natuur

Op locatie ontdekken wat de natuur je te vertellen heeft? Ga dan mee op schrijfexcursie. Tijdens een Ginko of haiku-wandeling onder begeleiding van bosw8er Evert-Jan Woudsma combineren we creatief schrijven met observaties voor een bijzondere en intense beleving in de natuur. Ontspanning verzekerd. Kijk in de kalender voor deze en ander schrijfdata.

Reageer