All posts by Martine

Schrijven in de natuur

Onderzoek heeft uitgewezen dat de natuur de onze creatieve vaardigheden stimuleert. Als jouw creatieve muze, neem ik je dus graag mee voor een heerlijke avondwandeling door park Velserbeek. Onderweg help ik je met het schrijven van haiku – kleine Japanse gedichtjes – die ook nog eens de mindfulness bevorderen.

Lees meer…
  • Datum: dinsdag 25 augustus
  • Tijd: 19:30 tot 21:30 uur
  • Verzamelpunt: Landgoed Beeckestijn
  • Benodigdheden: Eigen pen en notebook
  • Kosten: 15 euro p.p.

Opgeven kan via het inschrijfformulier

Online schrijfcafé

Schrijven voor jezelf, veilig vanuit je eigen huis

Deze periode vraagt om verbinding met elkaar en om creativiteit. Een plek waar je even op verhaal kunt komen en waar je je creativiteit kunt trainen. Nog nooit eerder voelde ik zo sterk deze toegevoegde waarde van mijn schrijfworkshops. Daarom komt het schrijfcafé dinsdag 31 maart naar je toe.

Schuif lekker aan je eigen eettafel of bureau en doe – op veilige afstand – mee met het online schrijfcafé. Het schrijfcafé is er voor iedereen die zich wil laten inspireren door zijn eigen verhalen, zijn verbeeldingskracht wil vergroten en zich durft te uiten op papier. Ik geef de oefeningen en jij schrijft wat er in je opkomt. Puur voor jezelf dus, maar wel samen met anderen.

Lees meer…

Data

Het schrijfcafé is er iedere laatste dinsdag van de maand. Voorlopig van 20:00 tot 21:00 uur:

  • Dinsdag 31 maart
  • Dinsdag 28 april
  • Dinsdag 26 mei
  • Dinsdag 30 juni

Opgeven kan via de evenementenkalender.

Kosten

€ 5,00 per persoon

Materiaal

Schrijfervaring is niet nodig. Een fijne pen en een notebook wel! En een computer, tablet of smartphone om de workshop te volgen. Technische specificaties volgen na inschrijving.

PS De foto boven dit artikel is er een van Lizzy Tardy. Lizzy is huisfotograaf van mijn standplaats ‘de Broedmachine’ in Beverwijk. Lizzy liet zich inspireren door het Corona virus, vond een veilige manier om modellen met het virus op de foto te zetten en organiseerde een thematische fotoshoot. De foto’s stelt ze – vanzelfsprekend met naamsvermelding – beschikbaar voor redacties en media die hier gebruik van wil maken.

Tips voor Valentijn

Mijn eerste Valentijnskaart stuurde ik in de vierde klas van de middelbare school. Hij was ‘one of the new guys’ in de school. Hij was lang en had hetzelfd gordijntjeshaar als Jason Donovan op de kalender aan mijn muur.

Lees meer…

Ik was heimelijk verliefd op Jason Donovan aan de muur, maar aangezien deze Australische zanger en soapie sowieso onbereikbaar was, leek deze nieuwe schoolhunk het perfecte alternatief. Tenminste… als ik initiatief zou durven nemen, want ik werd pioenrood bij ieder oogcontact. Mijn verlangen om door hem gezien te worden uitte zich in hoopvol staren naar de overkant van het schoolplein en volle pagina’s in mijn dagboek.

Om toch iets in beweging te zetten was actie nodig. En toen werd het Valentijnsdag. Romantische brieven schrijven durfde ik in die dagen nog niet, dus de tekst ‘Happy Valentine’ volstond. Geheel anoniem, zoals dat hoorde, deed ik mijn kaart in de brievenbus op de hoek. Ik vroeg me af of hij wel aan zou komen en of mijn ‘Jason’ ooit zou weten dat de kaart van mij afkomstig was. Een vriendin zou het hem uiteindelijk verklappen en het duurde nog een jaar voordat we onder de lantaarnpaal in mijn straat stonden te kussen, want ook hij bleek nog onervaren en dus onzeker.

Inmiddels ben ik door schade en schande een stuk wijzer geworden, zowel op liefdes- als op schrijfgebied. Voor wie zich nog wat onzeker op romantisch schrijfgebied voelt, heb ik hier wat tips.

Liefdesbrieven

  • Om in de stemming of op inspiratie te komen, begin je op een kladpapier. Schrijf tien minuten over je geliefde, zonder je pen van het papier te halen of zonder te stoppen met typen. Bedenk je daarbij wat je zo geweldig aan hem/haar vindt en overdrijf dat liefst nog een beetje. Na tien minuten pik je de mooiste zinnen en woorden uit je tekst en verwerk je die in je brief.
  • Ga op zoek naar mooie herinneringen van jullie samen. Maak eerst en lijstje van 10 mooie momenten met elkaar en kies er daarna 1 om in je brief uit te werken. Nog geen gezamenlijke herinneringen? Maak dan een lijstje met alle dromen en verlangens met of voor je geliefde.
  • Kies in je brief liefst voor één ding of één zin waarin de belangrijkste boodschap staat als je iets krachtig wil vertellen. Liever overdonderen? Overlaad je liefste dan met een stortvloed van complimenten.

Liefdesgedichten

Ga je mee gedicht

Een heel eenvoudig gedichtje maak je met de beginregels:

  • Ga je mee…
  • Ik wil met jou…
  • Zullen we…

Vervolgens schrijf je een poëtische opsomming van wat je zou willen doen met je geliefde. Gebruik daarbij mooie bijvoegelijke naamwoorden, waardoor de tekst beeldender wordt. Een voorbeeld dat ik vorig jaar schreef:

ik wil met jou naar een bungalow
in het bos of aan de zee
en zullen we dan
voor de open haard
en kruiswoordpuzzels mee
en samen hand in hand
en zonnestralen vangen
wil jij met mij de koffer in
ik heb op-vakantie-verlangen

Drietrapsraket

Teveel inspiratie van je gevraagd? Kies dan voor deze drietrapsraket:

  • Noem drie dingen waar je graag naar kijkt
  • Noem drie dingen die je graag eet
  • Noem drie dingen die je graag doet

Daarna maak je een gedicht van drie coupletten in de volgende vorm:

Ik kijk graag naar … maar jou … zie ik veel liever
Ik eet graag … maar jij bent veel …
Ik hou van … maar … met jou vind ik veel …

Je maakt dus drie coupletten op deze wijze en zorgt dat je alle dingen van je lijstjes hebt gebruikt. Succes verzekerd!

Go with the flow

Vanmorgen keek ik naar buiten en ik baalde. Ik baalde dat ik met de gordijnen half dicht, krom gebogen zat achter mijn laptop. Buiten zag het er zonnig en fris uit, dus wat deed ik nog hier binnen? Ik wilde naar buiten!

Maar er moest een nieuwsbrief uit en een schrijfcafé georganiseerd. Want iets in me was sterker dan al het andere. Het was mijn missie. Ik wil een plek creëren waar mensen op verhaal kunnen komen door schrijfplezier. Ik wil de community creëren waar ik zelf deel van zou willen uitmaken en mijn persoonlijke gemis tot iets constructiefs ombuigen. Want iedereen verdient een plek om zijn verhaal kwijt te kunnen. Een open plek waar je de weg vindt om op je eigen manier te groeien.

Lees meer…

Alles groeit op zijn eigen manier. Zo werkt de natuur nu eenmaal. Nu het steeds wat lichter wordt, zie je de natuur in actie komen. En door het zachte weer is dat eerder dan ‘normaal’. Als mens zetten we daar onze vraagtekens bij en zijn we bezorgd over de effecten hiervan. Maar de natuur past zich gewoon aan de omstandigheden aan. Merels zingen dus al sinds de kerst en overal in het bos zie je de kleine grondplantjes al ontkiemen. Iets in hen, was dus sterker dan al het andere.

Waarom nog een maand wachten met zingen, met ontkiemen, met schrijven? Als de creatiekracht om je plannen en doelen te verwezenlijken sterker is dan al het andere, dan is dat de weg die je moet gaan.

Grip op je creatiekracht? Ik mail je graag wat oefeningen die je daarbij kunnen helpen.

Een nieuw begin

Gister zag ik een roodborstje op de schutting van de tuin. Roodborstjes en kersttijd. Ze hebben iets met elkaar.

Kerst is het feest van het licht. De geboorte van de zo(o)n, hoop, een schone lei… De kerstperiode staat bol van de symboliek. Het zijn allemaal verwijzingen naar de natuur en ze worden gevierd met tradities: onze terugkerende rituelen.

Ik schreef er een blog over, over de symboliek van de kerst en het roodborstje, met bijbehorende schrijfoefeningen.

Woorden van Wodan

Een dagelijks rondje buiten in de natuur rond de feestdagen is voor mij geen overbodige luxe. Het is eerder een noodzaak om weer even tot mezelf te komen. Maar ja, nu het ’s avonds al vroeg donker is, loop ik mijn rondje noodgedwongen in het donker door het park. Waar ik me, diep in mijn dikke jas verscholen, afvraag wat ik jullie kan vertellen over deze beleving van de natuur.

Lees meer…

Terwijl ik in het duister probeer modderplassen en hondenpoep te ontwijken, behelp ik me bij de verlichting van een enkele lantaarnpaal en de lichtjes uit de huizen aan de rand het park. Ik denk terug aan Sint Maarten, toen ik met mijn kinderen in de stromende regen besloot de flat tegenover mijn huis is te duiken. Vanaf 12 hoog zag alles er ondanks de regen heel sprookjesachtig uit. Helaas was er maar weinig tijd om stil te staan bij die ervaring. Want slechts luttele dagen na 11 november verscheen de volgende man met lange baard, mantel en paard alweer op het toneel, terwijl baardmans nummer drie in zijn nek hijgt. Alle drie de figuren zijn terug te voeren naar de verhalen en symboliek van Wodan, de Germaanse windgod. En met een flits komt daar het inzicht: deze maand gaat het over de wind.

Ik loop verder, verleg ik mijn aandacht van de gedachten die in mijn hoofd rondwaaien naar de wind die vanavond guur is, die ik langs mijn oren en door mijn haar voel blazen, die mijn handen verkleumt omdat ik ze niet in mijn zakken wil steken en die langs mijn wangen strijkt en me over mijn gezicht aait.

In een zijstraat vang ik een glimp op van de school van mijn kinderen. Panta Rhei heet de school. Het is de bekende uitspraak van de Griekse filosoof Heraclitus en het betekent: Alles stroomt. Net als de wind, bedenk ik me. De wind die onbewust, creatief en speels is en altijd in beweging.

Als ik na mijn rondje weer thuis ben, doe ik met gloeiende wangen en bij een kop warme chocolademelk met slagroom, op internet wat research over Wodan.

Tot mijn verrassing lees ik dat hij niet alleen de god is van wijsheid, liefde, strijd en oorlog. Hij blijkt ook nog eens beschermheer van de dichtkunst. Dat kan geen toeval zijn!

Opdracht

Pak een pen en een velletje papier en schrijf daarop de volgende zinnen.

  • De wind geeft me een duwtje in de goede richting.
  • Tegenwind gaf me wijsheid

Vouw daarna je blaadje op en leg het weg.

Maak dan een avondwandeling door een park, of gewoon door de straat of de wijk en concentreer je op niets anders dan de wind. Schakel daarbij zoveel mogelijk zintuigen in. Snuif, ruik, voel, luister. En zie hoe de wind speelt met blaadjes, papier, de wolken, etc.).

Weer thuis pak je je gevouwen blaadje er weer bij en een schrift. In het schrift schrijf je zin 1 van je blaadje en daaronder nummer je de regels van 1 t/m 15. En op een volgende pagina schrijf je zin 2 van je blaadje en nummer je nog een keer van nummer 1 t/m 15.

Vervolgens schrijf je met een luchtig en leeggewaaid hoofd 15 regels over in welke richting je graag geduwd zou willen worden en over de wijsheid die je bij tegenwind hebt opgedaan. Dit doe je door middel van freewriting: je zet hiervoor je pen op je papier en schrijft zonder deze van het papier te halen van het begin van regel 1 tot het eind van regel 15. Denk er niet teveel over na maar laat je pen luisteren naar wat de wind je onbewust heeft ingefluisterd.

Elf

Daarna lees je de antwoorden op je vragen nog eens door en onderstreep je in beide antwoorden 11 woorden. Met die 11 woorden maak je Elf, een gedichtje van 11 woorden, volgens het invulschema in de vorm van een Japanse lantaarn of kerstboom (om in de sfeer van de feestdagen te blijven). Je hebt dus straks twee Elfen.

Schrijfwandelingen

De natuur zit vol verhalen. Daarom organiseer ik ieder seizoen een schrijfwandeling in het duingebied. Tijdens de wandeling observeren we de natuur en de observaties verwerken we vervolgens in haiku’s, korte Japanse gedichtjes.

De wandeling en workshop duren maximaal 4 uur en kosten € 25,- per persoon. Een lesbrief vooraf en koffie of thee na de wandeling zijn bij de prijs inbegrepen. Schrijfgerei mag je zelf meenemen.

Schrijf je hier in voor de eerstvolgende wandeling in het Noordhollands Duinreservaat op zondag 12 januari om 10:00 uur.

Patronen

Afgelopen week maakte ik een heerlijke duinwandeling naar Wijk aan Zee. Waar ik liep, schudden bomen in het warme herfstlicht hun roodbonte bladeren als confetti over me uit. Het voelde als een vroeg verjaardagsfeestje. Ik was dan ook in een feestelijk kakafonie van kleuren gehuld: felgekleurde kwinkslag yogabroek in schreeuwerig contrast met bruine jas in luipaardprint en zwart-witte zebrapadtas.

Lees meer…

Ook om me heen ontdekte ik kleurige patronen die contrasteerden met de herfsttinten. Zwartwit gevlekte runderen staken hun kop uit groene struiken om over het hek naar me te koekeloeren, rode paddenstoelen met witte stippen stonden te wachten tot Kabouter Spillebeen met zijn voltallige familie op visite kwam en witte wolken dreven als kudden schapen door de blauwe lucht. Tussen dorre grassprieten ontdekte ik een tapijt van paarse en gele bloemetjes. Bomen en struiken waren versierd met rode, zwarte en oranje bessen…

Maar niet alleen visueel laat moeder natuur haar patronen zien. Ook op een dieper niveau vinden we haar patronen in de herfst.

DOOR DE OGEN VAN BOSW8ER EVERT-JAN WOUDSMA

Vaak lees ik dat mensen herfst zien als het “grote” loslaten. Ach, in zekere zin klopt dat ook wel, de meeste bomen laten de bladeren vallen, oftewel los. Maar mijn motto voor de herfst is juist: “Wie wat bewaart, die heeft wat!” Want er is toch echt veel meer aan de hand dan alleen dat loslaten.

Bomen en planten bereiden zich nu voor op de winter. Voedsel wordt opgeslagen in stammen, takken en wortels. Op deze wijze hebben ze straks in het voorjaar voedsel voor de nieuwe start. En die mooie paddenstoelen? Die staan er niet voor de sier, al zou je dat wel denken aan het aantal foto’s te zien op de sociale media. Ze zien er natuurlijk prachtig uit, maar ze zijn een onmisbare schakel in het patroon van de natuur. Zij voeden zich met het afstervende materiaal. Zonder hen, natuurlijk vooral door de schimmel die zich onzichtbaar onder de grond bevindt, zou het een zootje worden.

Het patroon van de herfst is voor mij een beetje loslaten, maar dan als voorbereiding op wat komen gaat: een strenge winter gevolgd door een heerlijk voorjaar!’

Dichtpatronen

Dichten gaat ook over patronen. Je vindt ze terug in:

  • klank
  • rijmschema’s
  • stijlfiguren
  • strofes
  • beeldspraak
  • metrum
  • ritme
  • typografie

Vaak kiezen we bij het observeren van de natuur voor visuele observatie. Maar de herfst is ook vol geluiden. Ik wil het daarom deze keer eens hebben over klanken en klankgedichten, zoals ‘De Mus’ van Jan Hanlo:

Van herfstklanken tot klankgedichten

Klankgedichten zijn gedichten waarbij het klankpatroon centraal staat en niet de woorden. Vaak zijn de klanken in een klankgedicht niet bestaande woorden. En is het de titel die betekenis geeft.

Oefening

  1. Kies een onderwerp bij het seizoen. Let dan, als je buiten bent eens op de natuurgeluiden die je hoort. Weer thuis maak je een lijstje van de klanken die je hebt gehoord. Speel met de woorden en de klanken van je lijst en breid de lijst uit met variaties en associaties.
  2. breid de lijst uit met variaties en associaties.
  3. Maak van deze klankwoorden een gedicht. Klank en ritme zijn het belangrijkst. Herhaling is een handig stijlmiddel. Lees je gedicht een paar keer hardop om te horen of het goed loopt en leuk is of raakt. Geef je gedicht tot slot een titel.

Zelf maakte ik dit gedicht:

Naar de maan

whoesh whoeesh wheeeee
ik hoor de zee en rinkeldekinkel en krak en boem
daar gaat mijn bloem
potpoem poetpoem van tafel op steen
benee

waar winden waaien blazen razen
boze bazen boze buur
een man de schuur een extra uur
vol scheve scherven schade
geven

nemen mijn adem mijn ziel mijn hart
hartebarst hartebarst scheuren en bloed
wat moet dat moet ik boet niet meer
het weer brengt scherven wind
geluk

Schrijven in de natuur?

Ieder seizoen organiseer ik een schrijfwandeling door de natuur, onder begeleiding van natuurbelevingsspecialist en bosw8er Evert-Jan Woudsma. Kijk voor de eerstvolgende wandeling op de kalender met schrijfdata!

Appels en eikels

Schrijven over loslaten en oogsten

Het is herfst, tijd om te oogsten. Op mijn tafel staat een grote fruitschaal vol met appels. Een week geleden heb ik ze, samen met de jongens, zelf geplukt in de appelboomgaard van de Olmenhorst. Wij waren niet de enigen. De parkeerplaats van het landgoed in Lisserbroek stond stampvol met auto’s. Allemaal mensen die, net als ik, met hun kinderen de opening van het plukseizoen wilden meemaken. Als een ritueel, waarmee we samen de overgang naar een nieuw seizoen vierden. En hoe mooi is het om voor dat ritueel de appelboom te gebruiken; de boom die staat voor al het goede dat je in je leven hebt vergaard, en ook voor het loslaten van wat niet meer nodig is en zo de weg vrij te maken voor wat zich wil ontwikkelen.

Lees meer…

De herfst is mijn lievelingsseizoen. Misschien is het omdat ik in de herfst ben geboren, dat mijn gevoel dit tijdens dit seizoen sterker is. Of komt het doordat naar buiten gaan nu steeds minder vanzelfsprekend is en ik het gevoel heb het contact met de natuur iedere dag een beetje meer kwijt te raken? Toch houd ik gek genoeg van de melancholie die zweeft tussen pijn en verdriet en warmte en dankbaarheid. En heb ik de vreemde behoefte om meer zintuigelijk in contact met de natuur te staan. Visioenen van boomknuffelen en baden in een bad van herfstbladeren zijn mij dan ook niet vreemd.

DE VRUCHTEN PLUKKEN

Bladeren liggen er in ieder geval al genoeg in het bos. Maar er gebeurt nog zoveel meer. Niet alleen de appelbomen, maar ook andere struiken en bomen hangen vol. Kleurrijke bessen en vruchten zijn klaar om geplukt te worden. En dat komt goed uit voor de vele vogels die besluiten om te verkassen naar warmere oorden. Zo’n suikerrijk snackje voor onderweg is voor hen meer dan welkom.

De Vlaamse gaai blijft tijdens de winter gewoon lekker hier en treft de nodige voorbereidingen. Zodra de eerste eikels uit de bomen vallen en daarbij af en toe een nietsvermoedende wandelaar op het hoofd raken, is de krassende eikelzoeker bezig met zijn wintervoorraad. Her en der begraaft het bont gekleurde vogeltje groepjes eikels, om ze later in de winter weer op te sporen. Veel van zijn verstopplekjes zijn zo goed, dat hij zijn eikels nooit meer allemaal terug vindt. Pas in het late voorjaar – als de eikels door de eerste warmte ontkiemen – zal duidelijk worden waar hij ze heeft verstopt en zal blijken dat eikels loslaten in de herfst, een goede investering is voor het nieuwe jaar. Een wijze boom, die eik!

AAN DE SLAG

Terug naar onze eigen wijsheid nu. De schrijfoefening voor deze maand is een pantoum. Het wordt ook wel een Tibetaans gedicht of Maleisisch vers genoemd en het is een dichtvorm van twintig regels, waarbij een aantal van de regels wordt herhaald. Er is ook een kortere versie, maar juist de lange versie is heel geschikt om het landschap te lezen. Je zal ontdekken dat het schrijven bijna meditatief is en dat het de essentie van het moment of van dat wat er in je omgaat naar boven brengt. Over wijsheid gesproken!

Hieronder vind je het rijmschema. Zorg bij het invullen dat je direct schrijft wat er in je opkomt. Probeer jezelf dus niet te corrigeren. En kies voor je begint een kernwoord als thema van je gedicht. Deze maand kan dat bijvoorbeeld loslaten of oogsten zijn. Maar je mag natuurlijk ook iets anders kiezen dat je bezig houdt.

RIJMSCHEMA VAN EEN PANTOUM PER REGEL

  1. Ik … (Maak een zin die begint met ‘ik’ en noem het kernwoord)
  2. Ik … (Beschrijf waar je bent)
  3. Ik …(Beschrijf wat je ziet)
  4. Beschrijf wat er gebeurt in connectie met je kernwoord
  5. Herhaal regel 2
  6. Geef een gevoelsreactie op regel 2. Wat doet het met je?
  7. Herhaal regel 4
  8. Benoem je reactie op regel 7
  9. Herhaal regel 6
  10. Wat beleef je daarbij?
  11. Herhaal regel 8
  12. Hoe is dat?
  13. Herhaal regel 10
  14. Hoe voelt dat?
  15. Herhaal regel 12
  16. Benoem je reactie daarop?
  17. Herhaal regel 14
  18. Herhaal regel 3
  19. Herhaal regel 16
  20. Herhaal regel 1

Samen schrijven in de natuur

Op locatie ontdekken wat de natuur je te vertellen heeft? Ga dan mee op schrijfexcursie. Tijdens een Ginko of haiku-wandeling onder begeleiding van bosw8er Evert-Jan Woudsma combineren we creatief schrijven met observaties voor een bijzondere en intense beleving in de natuur. Ontspanning verzekerd. Kijk in de kalender voor deze en ander schrijfdata.

Vruchten, verandering en vertrek

Helaas, de vakantie zit er al weer op. Maar doordat ik veel geschreven heb en heb geobserveerd waar het licht op scheen, zijn de herinneringen beeldender dan anders.

Lees meer…

Bijvoorbeeld de herinnering aan onze villa in Frankrijk. We hielden de louvre luiken zoveel mogelijk gesloten, zodat de ergste warmte, en de vliegen en wespen buiten bleven. Maar de zonnestralen hadden toverkracht en piepten door de kieren van de luiken om stof in zwevend goudpoeder te veranderen.

De rivier (de Creuse) bood ons overdag heerlijke verkoeling. Vanaf de waterkant zag ik het licht door de bladeren vallen en schitterend patronen maken op de golfjes. Schaatsenrijders verzamelden zich op deze natuurlijke spotlights. Blauwe, groene en rode libellen helicopterden daar weer boven. Maar het gevaar kwam van onder, waar vissen in blinkend zilver opdoken om hun eten uit de lucht te happen.

Mijn schrift stond vol halve haiku en observaties. Ik schreef over het gevoel van eindeloze vrijheid, opgeroepen door tientallen roofvogels hoog boven de bergen. Ik speelde met rijm toen ik vuurwantsen kont aan kont, al parend in een paar minuten de hele tuin zag doorkruisen. En ik bestudeerde de mensen om ons heen: een magere kale man met zijn magere gladde hond, een oude dame met een Vietnamese hoed in een ligstoel en bronstige pubers en bleke peuters in het water.

Weer thuis volgde een stormachtige periode, waarin de amper volgroeide vijgen door de wind te pletter werden geslagen op de straatstenen en slagregen de rijpe bramen tot moes plenste. En voor ik het wist was dat heerlijke eindeloze zomergevoel verdwenen.

Vruchten, verandering en vertrek
Gelukkig heeft de zomer nog een extraatje voor ons in petto. Maar omdat het alweer bijna september is, staat de zon zichtbaar lager. Ze weerkaatst in de vroege ochtend op de dauwdruppels die horen bij het naderende einde van de zomer. Een overgangsperiode vol verandering is begonnen. Wandelend door het bos kun je al paddenstoelen ontdekken. Er is een overvloed aan bessen, bramen en andere vruchten. Op veel plekken blijft het gras nu ook overdag nat en met een goede neus herken je de geur van de eerste rottende bladeren die opstijgt uit de bosbodem. De koekoek en de gierzwaluw zijn al weer terug naar hun overwinteringsgebied en ook de andere zomergasten maken zich op voor de grote trek.

Schrijftip 1
Het is een tijd van naderend vertrek, van verandering en van voorbereiden. Daarom richten we ons bij de observatie deze keer eens niet op de dingen die er zijn, maar die er niet zijn. We schrijven niet wat we zien, horen, proeven, ruiken en voelen, maar letten op wat er ontbreekt. Wat of wie mis je in het plaatje? Let daar eens op tijdens je volgende wandeling of buitenmoment en maak er een lijstje van voor direct of later gebruik. En schrik niet, als je er weemoedig of zelfs verdrietig van wordt. Ook dat mag er zijn, dus geef het de ruimte.

Schrijftip 2
De tweede oefening is een zintuigelijke oefening en levert vaak een herinnering op. De overvloed aan vruchten en bramen zijn daarvoor een bron van inspiratie. Niet alle vruchten zijn eetbaar of mogen zomaar geplukt worden, dus voor de ingredienten verwijs ik je gewoon naar de supermarkt of de groenteboer.
Opdracht:
Neem een seizoensvrucht naar keuze en bekijk deze alsof je hem voor het eerst ziet. Wat gebeurt er met je mond? Ga je watertanden? Ruik en neem de geur in je op. En stop daarna de vrucht (of een stukje ervan) in je mond. Zorg wel dat de vrucht gewassen en/of geschild is. Doe je ogen dicht en proef alsof je de vrucht nog nooit hebt geproefd. Voel waar je tong en je mond worden geprikkeld. Wat gebeurt er als je likt, kauwt, slikt? Word één met de smaak, de structuur, de temperatuur, de hardheid of zachtheid. Voel wat er in je lijf gebeurt. Pak daarna je notebook en je pen en ga schrijven in een flow, dus zonder na te denken!

Een aantal spelregels bij het schrijven:
* Zet je kookwekker of stopwatch op 10 minuten.
* Hou je pen in beweging en blijf schrijven.
* Weet je niet meer wat je moet schrijven? Schrijf dat dan op, maar keer steeds weer terug naar de vrucht.
* Zet je innerlijke criticus uit en ga jezelf dus niet tussentijds verbeteren.
* Wees specifiek (dus niet: ik morste bramensap, maar wel: ik klotste een onuitwasbare paarse sapvlek op mijn G-Star shirt).


Load More